Domy piętrowe po woli wracają do łask. Każdy z nas pamięta zabudowę lat 70, kiedy to za czasów PRLu plan zagospodarowania przestrzennego przewidywał jeden rodzaj budynków. Po zwiększeniu wolności budowlanej większość inwestorów pragnęła spróbować czegoś innego, czego konsekwencją było budowanie domków małych, piętrowych z poddaszem użytkowym. Często rezygnowano nawet z piwnic. W chwili obecnej domy piętrowe zaczynają wraca do mody. Inwestorzy kierują się przede wszystkim funkcjonalnością oraz przestrzenią życiową. Dwie kondygnacje mieszkalne pozwalają na podniesienie poziomu prywatności w takim domu. Okazuje się, iż urządzenie dwóch kondygnacji mieszkalnych w domach piętrowych ma niższy koszt budowy niż wykonanie poddasza mieszkalnego o podobnej powierzchni. Domy piętrowe posiadają charakter uniwersalny, można je dostosować do każdej okolicy. Komponują się z osiedlami o zabudowie jednorodzinnej jak i wielorodzinnej. Domy piętrowe jednak najlepiej prezentują się w miejskich osiedlach. Tam w szczególności wartościowe są zalety, jakie nam oferuje. Zalety to zwykle elegancja budynku, ciekawa bryła, małe konieczne wymiary działki pod budowę domu piętrowego. Budowanie domu piętrowego trzeba również wesprzeć na licznych przepisach budowlanych. Najważniejszym krokiem jest zapoznanie się z planem zagospodarowania przestrzennego danej okolicy. Zawarte w nim jest wiele informacji na temat tego, jakie budynki można tam budować, jakie budynki mają powstać w okolicy naszej posiadłości, a nawet wymagania, jakie urząd gminy stawia naszemu budynkowi. Plany zagospodarowania przestrzennego często przewidują nawet szczegółowe aspekty jak, wysokość budynku, kąt nachylenia dachu, czy nawet styl wykończenia elewacji. Wybieranie domu piętrowego często wynika z ograniczeń powierzchniowych działki. Jeżeli jest ona mała, dom piętrowy doskonale się sprawdzi, ponieważ pomimo niskich szerokości oraz długości zyskuje on na wysokości i licznych kondygnacjach mieszkalnych. Domy piętrowe są tańsze od parterowych. Oszczędności zauważalne są już w przypadku zakupu gruntu, który jest tańszy pod ten typ zabudowy. Posiadanie domu piętrowego niesie za sobą wiele korzyści. Na działce mamy więcej miejsca na ogród, baseny, budynki gospodarcze oraz wiele innego rodzaju elementów zabudowy przestrzennej. Domy piętrowe posiadają specyficzny rozkład pomieszczeń. Są to pomieszczenia pełne, nie ograniczone załamaniami dachu, a więc możemy korzystać z nich w całej objętości. Pomieszczenia takie są zazwyczaj o wiele przestronniejsze.

Dziennik budowy jest elementem obowiązkowym na każdej budowie. Jest to dokument towarzyszący wszelkim robotom budowlanym, które poprzedzone były wydaniem pozwolenia na ich rozpoczęcie. Jeżeli chodzi o prace budowlane, które nie wymagają pozwolenia, lub są wyłącznie zgłaszane do odpowiedniego organu, dziennik budowlany nie musi być prowadzony. Istnieją wyjątki, takowym jest budowa instalacji zbiornikowych współpracujących z gazem płynnym w pojedynczym zbiorniku o pojemności do 7 m3. W tym przypadku dziennik jest wymagany. Inwestor ma prawo do złożenia wniosku do organu budowlanego o wyłączenie dziennika budowy z koniecznej dokumentacji. Wiąże się to jednak z koniecznością ustanowienia kierownika budowy dla inwestycji. Jest to rzadko spotykany wybieg. Zwykle dzienniki budowy są prowadzone dla każdej odrębnej inwestycji. Dziennik budowy po zakończeniu prac budowlanych musi być złożony przez inwestora razem z zawiadomieniem o końcu prac. Określone jest to w art. 57 Prawa budowlanego. Dziennik wydawany jest przez organ administracji architektoniczno-budowlanej, po uiszczeniu odpowiedniej opłaty. Koszt takiego dziennika nie jest jednolity, zwykle ocenia się go po objętości dziennika. Zwykle jego koszt nie przekracza kilkunastu złotych, jednak w przypadku ogromnych budowli może on kosztować nawet kilkaset złotych. Dziennik budowy jest wydawany na wniosek złożony poprzez inwestora. Organ, w którym został złożony wniosek ma trzy dni na przygotowanie dokumentu. Inwestor decydując się na rozpoczęcie budowy zostaje obarczony konieczności posiadania pozwolenia na budowę, a następnie dziennika budowy. Jest to normowane prawem budowlanym. Dziennik koniecznie musi znajdować się na terenie budowy. Jest to dokument, do którego dostęp mają wyłącznie osoby upoważnione, mogące dokonywać w nim wpisów. Przechowywanie jest dość szczególne, ponieważ należy zabezpieczyć go przed możliwymi uszkodzeniami, kradzieżą czy zniszczeniem. Prowadzenie dziennika, czyli dokonywanie w nim wpisów mające na celu dokumentowanie przebiegu wszelkich robót budowlanych na terenie budowy, jak również przechowywanie go jest obowiązkiem kierownika budowy. W przypadku, kiedy inwestor pragnie rozwiązać współpracę z określonym kierownikiem budowy ma problem z odzyskaniem dziennika budowy. Jest to sytuacja, która nie powinna mieć miejsca, ponieważ jest naruszeniem prawa budowlanego poprzez danego kierownika. Inwestor w takiej sytuacji ma prawo wyciągnąć konsekwencje prawne od kierownika.

Altana ogrodowa jako obiekt budowlany, którego nie wlicza się do grona obiektów małej architektury. Prawo budowlane dość skrupulatnie określa pojęcie altany ogrodowej, która postrzegana jest jako mały obiekt, charakteryzowany jako trzy kategorie, wyszczególnione pod kątem spełnianych funkcji. Pierwsza z nich to obiekt kultu religijnego (figury, kapliczki). Druga to obiekty architektury ogrodowej (posągi, wodotryski). Trzeci rodzaj to obiekty użytkowe służące rekreacji codziennej, które są na wyposażeniu placów zabaw (drabinki, huśtawki, piaskowce). Powyższa specyfikacja nie przewiduje wytłumaczenia dla altany ogrodowej. Altana ogrodowa jest scharakteryzowana w art. 29 ust. 1 pkt 2 Prawa budowlanego. Porównana jest ona do obiektów budowlanych, wyróżniających się podobną formą jak ogród zimowy czy wiata. Pozwolenie na budowę nie dotyczy altan o powierzchni do 25 m2. Jednak należy pamiętać, iż obiekt taki musi być zgłoszony do starostwa powiatowego, lub do urzędu miasta, który pracuje na prawach powiatu. Analogicznie altany, które przekraczają powierzchnię 25 m2 muszą mieć pozwolenie na budowę. Warto nadmienić, iż istnieje określenie altan ogrodowych, których nawet nie trzeba zgłaszać w urzędzie. Jest to zabudowa na rodzinnych ogrodach działkowych, których powierzchnia w mieście wynosi 25 m2, a poza nim do 35 m2, oraz o wysokości do 5m w przypadku dachów stromych, a 4 m w przypadku dachów płaskich. Podobnie jak się to ma w przypadku domków letniskowych, inwestor przed przystąpieniem do prac budowlanych musi dokonać zgłoszenia w urzędzie, następnie prace może rozpocząć po upływie 30 dni, lecz przed upływem dwóch lat. Jeżeli mamy zamiar dopuścić się samowoli budowlanej warto zaznajomić się z treścią art. 49b Prawa budowlanego, który przewiduje wszelkie kary oraz sankcje w przypadku zaistnienia takiego wykroczenia. Istnieje możliwość legalizacji samowoli budowlanej jednak, aby do tego doszło musi ona być przeprowadzona zgodnie z przepisami dotyczącymi zagospodarowania przestrzennego danego terenu. Nie może ona naruszać żadnego z przepisów budowlanych, w tym również techniczno budowlanych, które w przypadku naruszenia mogłyby narazić na niebezpieczeństwo użytkowników altany. Jeżeli inwestor pragnie zalegalizować samowolę, musi dokonać zgłoszenia w urzędzie nadzoru budowlanego, który decyzję wyda w terminie do 30 dni. Zgłoszenie musi zawierać dokumenty zawarte, w art. 30 ust. 2 Prawa budowlanego, projekt zagospodarowania działki, jak również zaświadczenie wójta, które stwierdza, iż altana jest zgodna z miejscowymi planami zagospodarowania przestrzennego.

Przed rozpoczęciem bodowy domu, koniecznie musimy przewidzieć, jakie środki jesteśmy w stanie na to przeznaczyć. Wizyta u każdego architekta rozpocznie się podobnie, a mianowicie za pomocą określenia dostępnych środków na budowanie domu. W przypadku, kiedy wybieramy projekt domu z katalogu powinniśmy skontaktować się z wydawcą, który na naszą prośbę przygotuje dla nas kosztorys budowy. Istnieje wiele wydawnictw, które swoje projekty wzbogacają o kosztorys ślepy, czyli taki, który wypełniony zostanie poprzez firmę wykonawczą. W przypadku wydawnictwa, Murator może on również dostarczyć odpłatnie profesjonalny kosztorys w cenie ok. 300 złotych. Warunkiem, aby budowanie domu przebiegło szybko i sprawnie jest dokonanie odpowiedniej wyceny prac budowlanych. Dzięki takiemu podejściu możemy uniknąć sytuacji, kiedy pod koniec prac zabraknie nam środków na okna, drzwi czy umeblowanie domu. Doskonałą poradą, jaka przejęta została przez Polskie poradniki dla inwestorów od kolegów z Anglii jest utrzymywanie dziesięcioprocentowego zapasu budżetu ponad wyliczone wydatki na budowę. Jest to w gruncie rzeczy całkowite minimum, a co za tym idzie polskim inwestorom zaleca się zwykle nadwyżkę od piętnastu procent. Podczas budowania domu musimy zwracać uwagę na dziurę budżetową, która powiększa się w szybkim tempie, jeżeli nie wyposażymy się w odpowiedni biznes plan. Sporządzenie kosztorysu nie jest wielkim wyzwaniem, a pomoże nam szybko ogarnąć wszelkie finanse. W obecnych czasach wielką pomocą są programy komputerowe, które ułatwiają planowanie budżetu, zwykle są to: Exel, Skarbnik czy Menedżer Finansów. Nie każdy będzie w stanie wybudować dom w jednym etapie, a więc pomocne może się okazać etapowanie. Polega ono na rozłożeniu wydatków w stosunku do możliwości. Początkowo kupujemy działkę, za rok plany, a budowa za dwa lata. Terminy musimy rozłożyć w zależności od naszych zdolności finansowych. Częstą sytuacją w Polskich realiach jest zakładanie celów. Pierwszym z nich zwykle jest wykończenie parteru, zamieszkanie w nim, a następnie kontynuowanie prac nad resztą domu. Należy pamiętać o odpowiednim przygotowaniu inwestycji. Przewiduje on zwykle potrzebne fundusze, plan budowy, kolejność wykonywanych prac budowlanych i sposób ich wykonania oraz nadzór. W przypadku braku tych czynników należy liczyć się z ponad 40 % wzrostem kosztów, w porównaniu do budowania według wyżej wyszczególnionych elementów. Niemiecki nadzór budowlany doniósł, iż na budowie w pełni zaplanowanej i kontrolowanej wykorzystany zapas budżetowy wyniósł jedynie 3 % budżetu początkowego.